Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2888 K.2018/10315

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda, müştekiye ulaşılamaması ve suç saatinin tespit edilememesi karşısında; kesinleşen 02/11/1992 tarihli ilama göre sanığın kapıyı kırmak suretiyle müştekinin evinden bir adet televizyon ve video çaldığı, eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında, aynı Yasanın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

yapılan yazışma sonucunda esas dosyanın bulunmadığı bu nedenle eylemin gece vakti işlenip işlenmediğinin tespiti mümkün olmadığı gibi, mağdurun ilk yargılama sırasında şikayetçi olup olmadığı veya şikayetinden vazgeçip vazgeçmediğinin de tespiti mümkün olmadığından, şüpheli durum hükümlü lehine değerlendirilerek suçun gündüz işlendiği ve şikayet bulunmadığının kabulünde zorunluluk bulunması nedeniyle, sadece 5237 sayılı TCK'nın 142/1/b, 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilerek uyarlama yapılması gerekirken yazılı şekilde her üç suçtan da hüküm kurulması,