Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3172 K.2018/7818

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun şikayetçinin ikametinin bahçesinde merdiven kenarına kilitsiz olarak park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 43-56, 14.04.2009 gün ve 238-94 ile 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine, temyiz denetimine konu olabileceği, somut olayda TCK'nın 116/1. maddesinde hapis cezası öngörüldüğü halde, konut dokunulmazlığını bozma suçundan adli para cezası tayin edildiği ve o yer Cumhuriyet savcısının bu hususta aleyhe temyizi bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde hapis cezası öngörüldüğü halde, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan adli para cezası tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,