Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3180 K.2018/8586

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 09/05/2014 tarihli hükmün, duruşmada bildirdiği adrese tebliğ edildiği, sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği 11/07/2014 tarihinde tedavi gördüğü hastanede bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bildirdiği adrese yapılan gerekçeli karar tebliği geçersiz olduğundan, sanığın dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına,

eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 09/09/2014 tarihli, 2014/61 E. – 2014/433 K. sayılı temyiz isteminin süreden redddine dair ek karar kaldırılarak ve 16/09/2014 tarihli, 2014/61 E. – 2014/433 K. sayılı 09/09/2014 tarihli ek kararın ortadan kaldırılarak ve eski hale getirme talebinin kabulüne yönelik ek kararın yok hükmünde bulunduğu ve sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;