Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3561 K.2018/8333

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydına göre Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1477 Esas ve 2012/1064 karar sayılı ilamı ile verilmiş 25/02/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 gün ve 2010/435 Esas 2010/884 Karar sayılı 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

sanık hakkında kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle TCK’nın 168/2. maddesi yerine, 168/1. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi uygulanan indirim oranı doğru olduğundan mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının.

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle TCK’nın 168/2. maddesi yerine, 168/1. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi uygulanan indirim oranı doğru olduğundan mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının.

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/07/2009 gün ve 2009/789-2009/632 sayılı kararından dolayı sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, söz konusu hükmün infaz edildiği 06/01/2010 tarihinden, temyiz incelemesine konu olan dosyadaki suçun işlendiği tarihe kadar 3 yıldan fazla sürenin geçtiği, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b. maddesi uyarınca anılan ilam nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2010 tarihli ve 2010/846-2010/975 sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınarak hükümde gösterilen Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/07/2009 gün ve 2009/789-2009/632 sayılı kararının hükümden çıkartılarak Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2010 tarihli ve 2010/846-2010/975 sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına;