Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/362 K.2018/6749

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/06/2000 tarihli mahkumiyet kararının 09/06/2000 tarihinde kesinleştiğinin ve infazına başlandığının, 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi nedeniyle 14/07/2005 tarihli ve 2003/343 E.,2000/464 sayılı uyarlama kararının hükümlüye 23/07/2005 tarihinde tebliğ edildiğinin, hükümlünün 13/11/2015 tarihinde yeniden uyarlama talebinde bulunduğunun, 18/11/2015 tarihli uyarlama talebinin reddine dair ek kararın hükümlüye 23/11/2015 tarihinde tebliğ edildiğinin ve hükümlünün kararı 25/11/2015 tarihinde temyiz ettiğinin, mahkemenin 07/12/2015 tarihli ek karar ile,

sanığın bizzat kendisine tebliğ edilen 14/07/2005 tarihli ek kararın süresinde temyiz edilmemiş olması nedeniyle hükümlünün temyiz talebinin reddine karar verdiğinin anlaşılması karşısında, uyarlama talebinin reddine dair 07/12/2015 gün ve 2003/343 Esas – 2000/464 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik hükümlünün temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.