Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3652 K.2018/9796

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın ifadesinde bildirdiği adresine 21/07/2014 tarihinde yakınına tebliğ edilmişse de, UYAP'tan yapılan incelemede, sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığa 17/09/2014 tarihinde cezaevinde yapılan tebligat üzerine sanığın sunduğu 19/09/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm sonucunda, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında temel cezanın teşdiden belirlendiğinin belirtilmesine karşın 5237 sayılı TCK'nın 116/2. ve 151/1. maddeleri uyarınca cezaların alt sınırdan tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.