Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3749 K.2016/8307

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine, temyiz dışı Recep Sağır'ın alınan beyanına ve 31/01/2007 tarihli kolluk görevlilerince tutulan tutanağa göre, hırsızlık suçunun gece vakti sayılan saat 00.45 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan müştekiye ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen hırsızlık suçundan, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/12/2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin,

suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinden olup aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında, suçun işlendiği tarihte 12-15 yaş grubunda bulunan hakkında olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1, 66/2, 66/3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay, kesintili dava zamaşımı süresinin aynı Kanun'un 66/1, 66/2, 66/3, 67/4. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay olarak öngörüldüğü,

dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/08/2008 tarihi itibariyle durduğu ve denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 13/02/2010 günü yeniden işlemeye başladığı da nazara alındığında, 30/01/2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1, 66/2, 66/3, 67/4. maddeleri uyarınca öngörülen 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

I- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, olay tarihinde müştekiye ait suça konu aracı çalmaya çalışırken yakalanan temyiz dışı Recep Sağır'ın yanında bulunan diğer kişinin ... olduğuna dair soyut ve suç atma niteliğindeki beyanı dışında, ...'ın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait park halinde bulunan aracı düz kontak yaparak çalmaya çalışması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- müdafinin lehe olan hükümlerin uygulanması talebinin 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim sebebini kapsamasına karşın bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 31/01/2007 yerine 30/01/2007 olarak gösterilmesi,