Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4000 K.2016/9033

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 22.07.2013 tarihli tutanağa ilişkin hüküm kurulduğu 24.08.2013 tarihli tutanak nedeniyle ayrıca karar verilmesi mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ve sanığın TCK'nın 168/5. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlıktan birinci kez yararlandığının, sanık hakkında verilen kararın kesinleşmesinden sonra mahkemesi tarafından adli sicile kaydedilmek üzere 5352 sayılı Kanun'un 6/2. maddesi uyarınca Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'ne bildirimde bulunulması olanaklı görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında 22.07.2013 ve 24.08.2013 tarihli tutanaklara ilişkin dava açıldığı, gerekçeli kararda ise 22.07.2013 tarihli tutanağa ilişkin eylemler nedeniyle hüküm kurulduğu, 24.08.2013 tarihli tutanak ile ilgili hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanığın kısa zaman aralığı içinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Katılan kurum vekilinin duruşmada, zararın 07.12.2013 tarihinde giderildiğinin belirtmesi karşısında, sanığın kurum zararını hangi tarihte giderdiğinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespit edilmesi, kurum zararının soruşturma aşamasında giderilmesi halinde, sanık hakkında TCK'nın 168/5. maddesine istinaden CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi, aksi halde TCK'nın 163/3-5. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,