Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4699 K.2018/5255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın 25/02/2014 tarihli duruşmada alınan beyanında ‘evimizin anahtarı dairenin dışında ancak ana binanın girişinden sonra orada bulunan dolabın üzerinde bulunuyordu, kasanın anahtarı da daire içerisinde saklıydı’ demesi karşısında,

suça sürüklenen çocukların müştekinin evine dolabın üzerindeki anahtarı alarak girmesi ve katılanın evin içerisine sakladığı kasa anahtarını bularak kasadan farklı günlerde para ve altın çalmaları şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle her iki suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ;

suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 18 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına, hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere,

yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.