Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4761 K.2016/11146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından verilen 21/02/2013 tarihli ve 2012/1149 sayılı beraat kararların süresinde katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından incelenerek 17/12/2014 tarihli, 2014/6403 Esas ve 2014/30526 Karar sayılı ilam ile karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün onanmasına,

mühür bozma suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi karşısında, karşılıksız yararlanma suçu yönünden 21/02/2013 tarihli ve 2012/1149 sayılı beraat kararı kesinleşmekle, dosyanın mahalline iade edilmesinden sonra sanık hakkında yeniden yargılama yapılıp beraat kararı verilmesi mümkün olmayıp 28/12/2015 tarihli ve 2015/965 sayılı hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından,