Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4861 K.2016/8837

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gündüz vakti bina dahilinden gerçekleştirdiği hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK'nın 491/4, 522, 523 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerindeki suça uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/4. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4.maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre sanığın lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/4. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.02.2009 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 17.01.2010 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 15.03.2002 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, düşme yerine yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,