Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4898 K.2016/11133

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianame anlatımında katılanlar ... ve ...'a araçların çalınması olayına yer verildiği görülmekle, iddianame başlığına müşteki olarak mahallinde eklenmeleri mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) İddianamede müşteki olarak gösterilmesine karşın, anlatım kısmında ...’in aracının çalınması olayına yer verilmemesi karşısında, ...’e yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kamu davası açılmadığı halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) 05.05.2008 tarihli fiziki takip tutanağı içeriğine göre sanık ...’ın katılan ...’ya ait ... plakalı araçla görüldüğü ve otoyol çıkış gişelerinde bulunan kamera görüntülerinde aynı aracın geçiş yaptığının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin tanık olarak beyanları tespit edilip kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, anılan tutanağın doğru olmadığına ilişkin varsayıma dayanan yorumlarla ve yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

3) İddianame ile sanığın eylemi hırsızlık suçu olarak nitelendirilerek dava açılan durumlarda, iddianame içeriğine göre sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmaması, ancak suç eşyasını satın almak veya kabul etmek suçu olarak değerlendirilebileceği hallerde ek savunma hakkı verilerek sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen suçtan dolayı hüküm kurulması gerektiği; iddianame anlatımına göre sanığın işyerinde ve ikametinde yapılan aramada suç eşyası olduğu değerlendirilen araç parçalarının ele geçtiğinin belirtilmesi karşısında, dönüşen suç vasfına göre sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek,

5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yargılamaya devam edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık ...’nın işyerinde ve ikametinde yapılan aramada ele geçen bir kısım araç parçalarının müşteki ..., katılanlar ..., ... ve ...’ya ait olan ve önceki tarihlerde çalınan araçlara ait olduğunun kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırma sonucu tespit edildiği, müşteki ...’e ait olduğu belirlenen araç parçalarının müştekinin eşi ...’in teşhisi üzerine soruşturma aşamasında kendisine teslim edildiği, 09.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise “otomobil parçaları üzerindeki seri üretim imalat parça numaraları baz alındığı,

aracın şasi ve motor numarasına göre hangi seri numaralı parçanın hangi şasi numaralı veya motor numaralı araca takıldığı konusunda suç tarihi itibariyle ve aracın markası itibariyle böyle bir bilgiye ulaşmanın mümkün olmadığı, el konulduğu belirtilen parçaların çalındığı ihbarı yapılan araç modellerine ait Sakarya Yetkili Servisleriyle ve gerekse Bursa’da üretim yapan Renault fabrikasındaki teknik ekiplerle şifai olarak yapılan görüşmelerde arşivlerinde böyle bir uygulamanın o tarihte yapılmadığını,

tüm üretim aşamalarının kayıtlarının tek tek incelenmesiyle böyle bir sonuca gidilme ihtimalinin olduğu” ve “ele geçirilen çıkma parçalarının fiziki olarak incelenerek dosyada plakaları verilen çalıntı araçlara ait olduğu hususunda bir görüş bildirmek mümkün olmadığının” belirtilmesi karşısında, öncelikle bilirkişi raporu doğrultusunda müşteki ...’e ait araçtan ele geçenler haricinde aramalarda ele geçen diğer parçaların müşteki ve katılanlardan çalınan araçlara ait olup olmadığı ilgili yetkili servislerle yazışma yapılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,