Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/4953 K.2016/8793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin UYAP üzerinden mahkemesine gönderdiği temyiz dilekçesinin e-imza tarihinin 01/10/2014 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01/10/2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu kot pantolonları saat 21.00 sıralarında abisinin işyerinin önüne bıraktığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun da aynı gece saat 21.30 sıralarında devriye gezen kolluk görevlilerince suça konu kot pantolonları ile birlikte yakalandığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin 20.49'da başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2- 06/05/2009 tarihli kolluk görevlileri tarafından tutulan yakalama ve teslim tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde devriye görevi ifa eden kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine suça konu kot pantolonları ile birlikte yakalandığı, kot pantolonlarını nereden aldığı sorulduğunda aldığı yeri kolluğa söyleyerek, henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,