Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5078 K.2018/12469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde pazar yerinde alışveriş yaptığı tezgahın önündeyken sanık ...'ı yanında gördüğü, bu sırada çantasını tezgahın üzerine bıraktığını beyan ettiği, mağdurun kovuşturma aşamasındaki ifadesi ile tanık ...’ün soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ise cüzdanın çalındığı anda çantanın mağdurun kolunda mı yoksa tezgah üzerinde mi olduğuna dair anlatımın bulunmaması karşısında, mağdurun ve tanık ...’ün dinlenilerek sanıkların mağdura ait cüzdanı mağdurun üzerinde iken mi yoksa tezgah üzerinde iken mi çantasından çaldığının sorularak, sonucuna göre suçun vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yapılacak araştırma sonucuna göre, sanıkların tezgah üzerinde bırakılan çanta içinden mağdura ait cüzdanı çaldıklarının tespiti halinde ise sanıkların eyleminin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kalacağı gözetilerek, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,