Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5171 K.2016/13523

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 19/02/2015 gün ve 2013/301 E. ve 2014/556 K. karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak hapis cezasının “2 ay 6 gün” yerine “2 ay 7 gün” olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, mala zarar verme suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1,31/3,62/1 maddeleri uygulanarak belirlenen 2 ay 7 günlük hapis cezasının 2 ay 6 güne indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2013 tarihli, 2012/13-1438 E. ve 2013/53 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamları bulunan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmeden, yalnızca tekerrüre esas sabıkası olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (7) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

A- Suça sürüklenen çocuk ...'ın suç tarihinden önce hapis cezasıyla mahkum edilmediği, mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3 maddeleri uygulanarak belirlenen 2 ay 20 günlük hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak hapis cezasının “2 ay 6 gün” yerine “2 ay 7 gün” olarak belirlenmesi,

C- Mağdur ... ve mağdur ... 09/09/2013 tarihli ifadelerinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vaktinde işlendiğini belirtmiş iseler de, sanıkların ve suça sürüklenen çocukların eylemin hangi saatte işlendiğiyle ilgili bilgi vermemeleri, soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, eylemin mağdur ... tarafından 30/05/2013-03/06/2013 tarihleri arasında, mağdur ... tarafından 02/06/2013 günü saat 09.15 ile 03/06/2013 günü saat 09.00 arasında işlendiğinin söylenmesi karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar ve suça sürüklenen çocukların lehine olarak gündüzleyin işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

D- Kabule göre de;

1- Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesi uygulanarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 116/1. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra 116/4. maddesiyle arttırım yapılması,

E- Sanıklar hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin, Anayasa Mahkemesi'nin, hükümden sonra 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle, iptal kararı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin yeniden uygulanmasının gerekmesi,

F- Sanık ... yönünden, tanık ...'ın suç yerine yakın bir yerde gördüğü araçta üç erkek şahsın bulunduğunu belirttiği de gözetildiğinde, sanık ...'ın yüklenen suçları işlemediği, oğlu olan ve ...'na hurda satmaya giden sanık ...'ın aracına, aynı yerde işi olması nedeniyle yolcu olarak bindiği şeklindeki savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,