Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5195 K.2018/10752

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından suç tarihinin 17/11/2013 olduğunun anlaşılması karşısında, kararda 17/08/2014 olarak gösterilen suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekiye ait aracın bagaj kapısını zorlayarak açmak suretiyle bagajda bulunan kabloların çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda, dosya içerisindeki CD izleme tutanağından; görüntülerdeki şahsın kolluk görevlilerince benzer suçlardan kaydı olduğu için tanınan suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı sanık ... olduğuna dair kanaat belirtildiğinin, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediğinin ve suç tarihinde Yenicoba Köyünde halı sattığını söylediğinin anlaşılması karşısında; olay yerini gören güvenlik kamera kayıtları ile suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları üzerinde büyütme ve netleştirme

teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığından rapor alınarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,