Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5283 K.2018/11316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra 11.03.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanıklar ... ve ...'un seyyar manav olan müştekiden 15,00 TL tutarındaki zeytinyağını satın almak için 200,00 TL'yi uzattıkları, müştekinin para üstü olarak 185,00 TL'yi sanıklara verdiği, bu sırada 100,00 TL'nin ucunu yırtan sanıkların paranın yırtık olduğunu belirtip, yırtık olmayan 100,00 TL istemesi üzerine müştekinin de yırtık olmayan 100,00 TL'yi verdiği ve sanıkların yırtık olan 100,00 TL'yi müştekinin dalgınlığından yararlanarak geri vermedikleri, akabinde de zeytinyağını satın almaktan vazgeçtiklerini söylemeleri üzerine müştekinin 200,00 TL'yi sanıklara verdiği,

sanıkların da müştekiye 185,00 TL vermesi gerekirken 135,00 TL vermeleri biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,