Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5736 K.2016/11612

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın 06/01/2016 tarihinde yüzüne karşı hükmün tefhim edilmesinden sonra temyiz süresi içinde kararı temyiz etmek istemediğini, mahkumiyet hükmünün kesinleştirilmesini talep ettiği, 29/01/2016 tarihinde temyiz süresi geçtikten sonra kararı temyiz ettiğini belirtmiş ise de; sanığın açıkça temyizden vazgeçmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin, CMUK’nın 318. maddesine uygun bulunmayan duruşma isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 245/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında verilen 2000 TL adli para cezasının da temyizi kabil olduğundan mahkemenin adli para cezası yönünden temyiz talebinin reddine dair verdiği 09/02/2016 tarih ve 2015/485 esas ve 2016/3 karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;