Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/58 K.2018/4432

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ve tanık ...’ün soruşturma aşamasındaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suça konu telefonu iş yerinin içerisinde ve gece saat 24.00 sıralarında geçici olarak kullanmak üzere aldığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve tayin olunan cezadan aynı Kanun’un 143.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,