Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5917 K.2018/11302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E.- 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekinin işyerinden şarja takılı olan cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılarak eksik ceza tayini

2-Sanık ve tanık ...’nın beyanlarına göre olay günü hırsızlığın saat 20.00-20.20 arasında geçekleşmesi, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 19.06.2014 günü gece vaktinin saat 21.39'da başlaması ve suç saatine ilişkin başka bir tespitin de olmaması karşısında, hırsızlık suçunun gündüz işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.05.2013 gün ve 2012/445 E.- 2013/281 Karar sayılı ilamına konu mala zarar verme suçunu işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğu ve doğrudan verilen 1.320 TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın 18 yaşından küçük olduğu sırada işlediği suça ilişkin kesin nitelikte olan hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,