Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6463 K.2018/11421

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanmasına gerek olmadığına karar verildiği de gözetildiğinde tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine ve müşteki 12.12.2014 tarihli duruşmada bir kısım gümüşlerin iade edildiğini, karşı tarafın kendisine senet verdiğini,

kısmi iade olsa bile karşı taraftan şikayetçi olmadığını beyan ettiğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.