Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6673 K.2016/11605

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında kurulan 07.03.2013 tarihli ilk mahkumiyet hükmünün sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/10041 - 2014/27036 sayılı bozma ilamında da açıklandığı üzere, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, olay günü sanığın, yakınana ait işyerinin ahşap kapısını kırarak içeriden bilgisayar kasası, televizyon, mermi ve para çalması biçimindeki eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerine göre,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/2, 151/1 maddelerine uyduğu, böylece sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 151/1 maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan kanun belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken,

mala zarar verme suçu dikkate alınmadan lehe kanun değerlendirmesinde bulunulması ve yalnızca hırsızlık ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hüküm kurulup mala zarar verme suçundan hüküm kurulmaması,