Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6798 K.2016/11933

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2001 gün ve 2001/640 -2001/1063 sayılı 15/11/2001 tarihinde kesinleşen 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezasını içeren ilamı yerine, daha hafif cezayı içeren Sincan Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2001 gün ve 2001/345- 2001/647 sayılı aynı suçtan 1 yıl 1 gün hapis cezasını içeren ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık ile ilgili hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasıyla ilgili bölüm çıkartılarak “Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/640 E., 2001/163 K. sayılı ve 15.11.2001 kesinleşme tarihli ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezasından dolayı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5271 sayılı Yasa'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen son cümlenin yürürlük tarihi olan 09/07/2009 gününe kadar uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suçla birlikte işlense dahi suçun işlendiği 02/04/2007 tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2001 gün ve 2001/640 -2001/1063 sayılı 15/11/2001 tarihinde kesinleşen 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezasını içeren ilamı yerine, daha hafif cezayı içeren Sincan Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2001 gün ve 2001/345- 2001/647 sayılı aynı suçtan 1 yıl 1 gün hapis cezasını içeren ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,