Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7141 K.2016/11252

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Üst Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 17/02/2016 tarihinde verilen hükmü CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra 25/03/2016 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanıklar, müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;

A) Sanıklar ... ile ...'in aşamalardaki savunmalarının aksine, yüklenen suçları işlediklerine ilişkin kolluğun düzenlediği herhangi bir somut delil içermeyen tutanaklar ile yine soruşturma aşamasında kolluk tarafından şüpheli sıfatı ile ifadesi alınıp hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ve isnat edilen suça yönelik doğrudan görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığı anlaşılan bu beyanını, kovuşturma aşamasında inkâr eden tanık ...’nin beyanının delil niteliği taşımadığı,

ayrıca kolluk tutanaklarının aksi yönde ve sadece soruşturma sırasında şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan ... isimli şahsın da sanıklar aleyhine bir beyan içermeyen anlatımları (her ne kadar 18/01/2015 tarihli hayvan hırsızlığı olayında yakalanan ...'ın o olaya ilişkin açılan davadaki beyanında yaklaşık 2 ay kadar önce sanıkların kendisine küçükbaş hayvan getirerek satmak istediklerini söylemiş ise de, bu beyanın yer, zaman ve olayın oluş şekline ilişkin somut bir anlatım içermemesi) ile sanık ...’un kolluk ifadesinde,

“Türkoğlu ilçesinde 22/11/2014 günü meydana gelen hayvan hırsızlığı olayında ...’ın olay yerinden 11 adet koyun çaldığını biliyorum. Bu hayvanları, ... isimli şahsa satmak için götürmüş, ancak ...'ın parası olmadığı için ...’ın hayvanları Islahiye ilçesinde sattığını biliyorum, bana kendisi söyledi” demiş ise de, bu ifadenin müdafii

hazır bulundurulmadan alındığı gibi,12/02/2016 tarihli duruşmadaki, “konu hakkındaki benim tek bilgim, bir yerde 11 adet hayvan çalındığı ve ...’ın da bu hayvanları Islahiye’deki ...adlı birisine sattığıdır, ...’ın hayvanları nereden aldığını bilmiyorum” şeklindeki ifadesi birlikte değerlendirildiğinde soyut suç atma niteliğindeki bu anlatımların dışında, sanıkların savunmasının aksini gösteren, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi, B) Kabule göre de;

a-Katılana ait hayvanların bakıcılığını yapan ... isimli şahsın tanık olarak alınan ifadesinde, evinin altındaki ahırda bulunan küçükbaş hayvanları 21/11/2014 günü saat 22.00 - 22.30 sıralarında suladığını, kapıyı kilitleyerek evine çıkıp yattığını, 22/11/2014 günü saat 06.00 sıralarında aşağı kattaki ahıra hayvanları yemlemek için indiğinde yere doğru alçak olup muhafazası olmayan havalandırma pencere yerinin önünde ayak izi gördüğünü ve akabinde hayvanların çalındığını farkettiğini beyan ettiği ve suç tarihinde güneşin saat 05.13'de doğduğu, gece vaktinin ise 04.13'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında;

suçun 5237 sayılı TCK’nın 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda anılan Yasa’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken ise, aynı Yasa’nın 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,