Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7183 K.2016/11940

Sanıklar ... ve ... hakkında, hırsızlık suçundan dolayı verilen İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/05/2013 gün ve 2012/564 E. ve 2013/328 K. sayılı mahkumiyet kararlarının, sanıklar tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 03/03/2016 gün, 2014/25346 E.-2016/3824 K. sayılı ilam ile, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/05/2016 gün, 2016/141876 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya içinde sanık ...'ın hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin hiçbir delil bulunmadığı, sanığın müştekinin aracının çalınması akabinde gelişen olaylarda yer almasının tamamen müştekinin isteği üzerine ve ona yardım etme amaçlı olduğu, bu durumun mahkeme kararı sonrası dosyaya sunulan müşteki ...'in 02/08/2013 havale tarihli dilekçesi ile de doğrulandığı da gözetilerek atılı suçtan sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 03/03/2016 gün, 2014/25346 Esas -2016/3824 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu aracın sanıkla ilişkilendirilebilecek şekilde değil, müşteki tarafından suç tarihinden 2 gün sonra terk edilmiş vaziyettte bulunmuş olması karşısında; sanığın mahkumiyetine yeter, savunmasının aksi mahiyetinde olan, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,