Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/730 K.2018/8370

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur ... vekilinin yargılamanın bitmesinden sonra sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirten dilekçe verdiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 243. maddesi gereğince katılma hükümsüz kalacağından, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanığın temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın katılanın işyerinde kasadan sorumlu kasiyer olarak çalıştığı olayda, tahsil ettiği paraların bir kısmını katılana vermemek şeklindeki eyleminin, TCK'nın 155/2 maddesi kapsamındaki güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,