Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7307 K.2016/12539

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre MERNİS adresi bilinen en son adres kabul edilerek MERNİS adresine tebliğ yapılması gerektiğinden; gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre sanığa tebliğinin yapılarak,

sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken;

bu işlemler yapılmadan, sanığın MERNİS adresinde oturup oturmadığı veya MERNİS adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 17/03/2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, olaydan bir kaç gün önce katılanın işyerinde çalışmaya başladığı, olay tarihinde katılana ait cep telefonunu işyerinden alıp gittiği, bir daha da işyerine gelmediği iddia edilen olayda, sanığın olay günü işi bıraktığını, ancak cep telefonunu çalmadığını savunması karşısında, katılanın 28/03/2014 tarihli ifadesi gözetilerek suça konu telefonu sanığın alıp gittiğini gören bir kişinin olup olmadığının katılanın yeniden ifadesi alınmak suretiyle araştırılması, sanığın kullandığı [NUMARA] numaralı hatta ve imei numarası 356979053746447 olan suça konu telefona ilişkin iletişim kayıtları getirtilip incelenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,