Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7465 K.2018/12554

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen barınak yerlerindeki büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı suçunda belirtilen barınak yerlerinin, bina ve eklentisi dışında kalan, sadece hayvanlara özgülenmiş yerler olması ve burada bulunan hayvanların çalınması gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde ve 116/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturacağı gözetilerek,

dosya kapsamına göre, müştekinin suça konu hayvanlarını barındırdığı yerin ikametinin bitişiğindeki ahır olduğu ve bu haliyle konut eklentisi niteliğinde olup, hayvanların muhafaza edildiği ayrı bir barınak özelliği taşımadığı, ayrıca sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmadığı da dikkate alınarak,

anılan konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanık hakkında kamu davası açılması sağlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği ve yukarıda özellikleri belirtilen yerden hayvan çalmaya teşebbüs eden sanığın eyleminin, TCK'nın 142/1-b, 143, 35. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-g maddesi ile uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,