Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7495 K.2018/13119

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların suç tarihinden sonra kesinleşmiş mahkumiyetlerine ilişkin olması ve suç tarihinden önce kesinleşen ilamın ise sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında sanığın tekerrüre esasa sabıkası bulunmadığı halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın iş yerinin camını suç ortakları ile birlikte kırdıktan sonra iş yerine girmek isterken alarmın çalması sebebiyle kaçtığı bu suretle sanığın icra hareketlerine başlayıp elinde olmayan nedenle suçu tamamlayamadığının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK’nın 119/1-c uyarınca artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, ardından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, 9 ay yerine hesap hatası sonucu 8 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

2- Dosya kapsamına göre; 29/11/2013 tarihli CD İnceleme Tutanağı'da kamera saatine göre saat 04.54.39 'da iki şahsın koşarak iş yeri önünden geçtiği ve daha önce iş yeri önünden geçerek araca binen şahsın aracına binerek olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 04.58'de bittiğinin ve eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların suç tarihinden sonra kesinleşmiş mahkumiyetlerine ilişkin olması ve suç tarihinden önce kesinleşen ilamın ise sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olması nedeniyle, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde; sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılırken alt sınırdan indirim yapılmasını gerektiren bir özellik olmadığı halde somut olayda " hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının sanığın iradesi dışındaki engeller nedeniyle tamamlanamadığı" şeklinde gerekçe gösterildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK 'nın 35/2. maddesi gereğince yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en alt sınırdan 1/4 oranında indirim yapılması,