Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/77 K.2016/3347

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık .’ın 13.03.2012 tarihli duruşmada .. .. ..adresini bildirdiği, sanık . hakkında yokluğunda verilen hükmün 21.03.2013 tarihinde . . . . . adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği, kararın sanık . tarafından temyiz edilmemesi üzerine kesinleştirilerek infaza verildiği, sanık .’ın 24.06.2013 tarihinde kararın kendisine veya ailesine tebliğ edilmediğini belirterek temyiz talebinde bulunduğu, mahkeme tarafından bu talebin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle 02.09.2013 tarihinde temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık .’a tebliğine ilişkin evraka UYAP kayıtlarında rastlanmadığı,

sanık .’ın 11.03.2014 ve 18.03.2014 tarihlerinde tekrar temyiz talebinde bulunduğu, 18.03.2014 tarihli temyiz talebinde kararın kendisi veya ailesine tebliğ edilmediğini iddia ettiği, sanık .’a gerekçeli karar ile ek kararın 21.03.2014 ve 26.03.2014 tarihlerinde tebliğ edildiği anlaşılmakla; sanık .a yapılan tebligatın geçersiz olması nedeniyle 18.03.2014 tarihli eski hale getirme talebinin yerinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 02.09.2013 tarihli karar kaldırılarak yapılan incelemede;