Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/7952 K.2018/10283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanıklar ..., ... ve ...'ın yüzüne karşı 12/03/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/07/2015 (havale tarihi) tarihinde temyiz eden sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Hükümlü ...'in, hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında mahkemenin 10/07/2012 tarih ve 2012/31 Esas, 2012/823 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin 12/03/2015 tarihli kararı ile hükümlü ... hakkında mükerrer olarak hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin hukuken geçerliliğinin bulunmadığı belirlenmekle;

yine, mala zarar verme suçu yönünden ise, diğer sanıklar hakkında Dairemizin 20/01/2015 tarih ve 2013/35312 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararının 2. no'lu bendindeki bozma sebebine göre hükümlü ... hakkında sirayetinin gerektiği, buna göre, hükümlü ... hakkında mahkemenin 12/03/2015 tarihli kararı ile mala zarar verme suçu yönünden yeniden hüküm kurulmasının yerinde olduğu ancak, Dairemizin anılan kararındaki diğer sanıklar hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve verilen kararı temyiz etmeyerek hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'e sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a,

bozmadan sonra verilen 12/03/2015 tarihli kararı temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından; belirtilen sebepler uyarınca hükümlünün temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

III- Sanıklar ... ve ...'ın, haklarında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

IV- Sanıklar ... ve ...'ın, haklarında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıklar aşamalardaki savunmalarında, şikayetçinin işyerinin bulunduğu işhanının giriş kapısının anahtarını önceden temin ederek işhanına girdiklerini beyan etmişlerse de, kolluk görevlilerince düzenlenen 30/12/2011 tarihli tutanağa göre, işhanının dış kapısının asma kilidinin kırıldığı, şikayetçinin aşamalardaki beyanları ve 30/12/2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre de, şikayetçinin işyerinin giriş kapı kilidinin kırıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Kabule göre de;

a-) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, kararda teşdiden temel cezanın belirlendiğinin de belirtilmesine rağmen, anılan maddedeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan başladığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 7 ay 7 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,