Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/8172 K.2018/12290

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın başka suçtan tutuklu olarak esas mahkemesinde alınan savunmasında duruşmalardan vareste tutulmayı talep etmediği ve duruşmaları takip etmeye yönelik herhangi bir beyanınında bulunmadığı nazara alınarak mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 196/5. maddesine göre karar duruşmasına getirilmesine gerek görülmediğine zımnen karar verildiğinin kabulünün gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden,

aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.