Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/8285 K.2016/12747

Hırsızlık suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b maddesi uyarınca 2 kez 3 yıl hapis, sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b ve 39/1. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli ve 2012/22 esas, 2012/45 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/04/2016 gün ve 5876-2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2016 gün ve 2016/191611 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre,

1- Sanıkların eylemleri birlikte işledikleri ancak dosyası ayrılan diğer sanık Destan Atabinen hakkında söz konusu eylem nedeniyle yapılan yargılama sonunda Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2012 tarihli ve 2012/21 esas, 2012/30 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 10/04/2014 tarihli ve 2013/13444 esas, 2014/13734 sayılı ilamında, “Sanığın evrakı ayrılan Devran ile birlikte A 101 isimli işyerinde satın aldıkları eşyanın bedeli olarak 100 TL verdiği, sonra bozuk para uzatarak 100 TL'yi geri aldığı ve 100 TL'yi bozmasını istediği,

katılan ...'yi de lafa tutarak oluşturdukları kafa karışıklığı ile 100 TL para vermeden vermiş gibi yaparak bozukluk olarak verilen 100 TL'yi çaldığı ve aynı yöntemle aynı gün Salı Pazarı isimli işyerinde de para üstü olarak verilen 95 TL'yi çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/2-b maddesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması Bozmayı gerektirmiş” şeklinde belirtildiği üzere sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdikleri hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, diğer sanıklar Destan Atabinen ile Devran Atabinen'in, işyerlerine girerek suça konu paraları almaları, sanık ...'in ise işyerinin önünde araç içinde beklemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. Maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- 2 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde işlemeye karar verdikleri hırsızlık suçundan yaptıkları iş bölümü gereği, diğer sanıklar Destan Atabinen ile Devran Atabinen'in, işyerlerine girerek suça konu paraları almaları, sanık ...'in ise işyerinin önünde araç içinde beklemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle 2 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- 1 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Suça konu eylemleri birlikte işleyen sanıklardan ..., işyerinin önünde araç içinde beklediği sırada, dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle ayrılan diğer sanık Destan Atabinen’in sanık ... ile birlikte A 101 isimli işyerinde satın aldıkları eşyanın bedeli olarak kasiyere 100 TL verdiği, sonra bozuk para uzatarak 100 TL'yi geri aldığı ve 100 TL'yi bozmasını istediği, katılan ...'yi de lafa tutarak oluşturdukları kafa karışıklığı ile 100 TL para vermeden vermiş gibi yaparak bozukluk olarak verilen 100 TL'yi çaldığı ve aynı yöntemle aynı gün Salı Pazarı isimli işyerinde de para üstü olarak verilen 95 TL'yi çaldıklarının anlaşılması karşısında;

eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun’un 142/2-b. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Manyas Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 17.04.2012 gün ve 2012/22, 2012/45 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek hapis cezalarının 2 yıl olarak belirlenmek suretiyle cezalandırılmalarına,