Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/83 K.2018/8784

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün, sanığa 26/12/2013 tarihinde tebliğinden sonra sanığın öğrenme üzerine verdiği 28/02/2014 tarihi eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda mahkemece verilen 07/03/2014 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek karar kaldırılarak,

sanığın yokluğunda verilen 20/11/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve 26/12/2013 tarihinde muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, sanığın 26/12/2013 tarihi itibariyle cezaevinde bulunduğu da gözönünde bulundurulduğunda, yapılan tebliğin anılan sebeple geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 28/02/2014 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükmün incelenmesinde