Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/8663 K.2016/17717

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun geceden sayılan saat 03:00 sıralarında işlendiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/12/2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, sanıklar ... ve ... bakımından 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 15 yıllık kesintisiz zamanaşımı süresinin;

suça sürüklenen çocuk ... bakımından ise aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık kesintisiz zamanaşımı süresinin zamanaşımını son kesen işlem olan 11/05/2006 tarihli mahkumiyet hükmünden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden davaya devamla esasa ilişkin hüküm kurulması yerine yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Sanıkların ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın hükümlerinin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/3,