Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9206 K.2018/13547

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Şikayetçinin 09/06/2013 tarihinde Kocaeli ilinde ikametinden aracının anahtarı çalınarak park halinde bulunan ... plakalı Audi q 7 marka aracının çalındığı, 12/09/2013 tarihinde emniyete yapılan ihbar ile....Mahallesi,....

Sitesi otoparkında ... sahte plaka takılı olduğu halde bulunduğu, sitedeki güvenlik görevlilerinin aracın aynı sitede oturan duruşmada tanık olarak dinlenen ...'e ait olduğunu belirtmeleri üzerine, ... ile yapılan görüşmede; aracı sanık ...'nun kendisine muhafaza edilmek üzere verdiğini beyan ettiği, kaportacı olan sanığın ise aşamalardaki ifadelerinde; suça konu aracı kendisine tamir amacıyla tanımadığı bir şahıs tarafından, yakalama tarihinden 2-3 ay kadar önce kendisine bırakıldığını, şahsı 3-4 kez vermiş olduğu telefon hattından aradığını ve şahsın sürekli olarak geleceğini söylediği halde bu güne kadar gelmediğini belirtmiş ise de;

sanığın savunmasında belirttiği cep telefonu hatlarına ilişkin TİB kayıtlarında bu savunmasını doğrulayan görüşme kaydına rastlanmadığının, sanığın aracı getiren kimliğini bilmediği kişiye lüks araç parçası getirmesi için 35.000 TL nakit para verdiğini ve şahsın kendisine tamir amaçlı olarak aracını da bıraktığını, tanık olarak dinlenen ...'in ise kolluktaki ifadesinde, sanığın kendisine aracı satın aldığını söylediğini belirttiğinin ve sanığın aracı tanık ...'in oturduğu sitenin parkında gizlediğinin anlaşılması karşısında;

kaportacı olan sanığın Audi q 7 gibi değeri çok yüksek lüks bir aracın kendisine kimliğini bile bilmediği telefon numarasını doğru olarak vermediği bir şahıstan tamir amacıyla aldığına dair hayatın olağan akışına uymayan savunmasına itibar edilemeyeceği ve sanığın suça konu hırsızlık konusu aracı bilerek kabul ettiği ve gizlemek suretiyle atılı suçu işlediği sabit olduğu gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi