Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9328 K.2018/12136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 30/06/2014 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilerek hükmolunacak cezasından indirim yapılması ya da mahkûm olunan cezanın, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin düzenlenmesi nedeniyle; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin bu husustaki 2 ve 3 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçi 18/09/2013 tarihli duruşmadaki ifadesinde, zararın suça sürüklenen çocuğun babası tarafından karşılandığını beyan etmesi karşısında; hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,