Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9348 K.2018/12757

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yoklukta verilip, sanığa 11/11/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22/06/2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamı hükümde gösterilmemişse de tekerrüre esas olabilecek nitelikteki tek adli sicil kaydı olan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/06/2008 gün, 2006/323 esas 2006/223 kararın UYAP sisteminden yapılan inceleme sonucunda erteli ve 1 yıl denetim süresi belirlenen 5 ay hapis cezalarının 09/09/2008 tarihinde kesinleştiği, 1 yıl denetim süresinin 09/09/2009 tarihinde infaz edilmiş sayılacağı, sanığın cezasının infaz edildiği tarih olan 09/09/2009 tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra 28/11/2012 tarihinde suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b maddesindeki düzenleme gereğince, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,