Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9421 K.2016/12529

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yoklukta verilen kararın, bilinen son adresinde sanığın kendisine 03/10/2014 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesiyle temyiz süresinin işlemeye başladığı, gerekmediği halde 13/10/2014 tarihinde yapılan ikinci tebliğ işleminin geçerli olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 03/10/2014 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17/10/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi gereğince, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinde tebliğ edilmesi gerektiği halde, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenmekle hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.