Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9437 K.2018/10683

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda her ne kadar müşteki suça konu anahtarı başlangıçta özgür iradesiyle suça sürüklenen çocuğa teslim etmiş ise de; bu iradenin sanığın müştekiye ait araçla eczaneden ilaç alıp gelme anına kadar geçerli olacağı,

bu bağlamda suça sürüklenen çocuk ile müşteki arasında arabanın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve açıklanan nedenlerle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.