Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9451 K.2018/13462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 11/02/2011 karar tarihli, 2009/1217 esas, 2011/90 karar sayılı ilamı uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 275/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 1 gün hapis cezasını içeren Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2010 tarih ve 2008/1519 esas, 2010/376 karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve daha ağır ceza içeren bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,