Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9495 K.2018/13536

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 20/10/2014 tarihli kararın, sanığın sorgusunda bildirdiği adrese tebligat çıkarılmadan, MERNİS adresine tebligat çıkarıldığı, sanığın bu adreste bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre muhtara tebligat yapıldığı ve tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 16/12/2014 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.