Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/9712 K.2018/13475

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ...'ın yüzüne karşı 17/04/2014 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/04/2014 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından, mağdur ...'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararları ve mağdur ...'e karşı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'un aşamalardaki savunmalarında mağdurlara karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını kabul etmeyerek diğer sanıkların hurda eşya toplayıp getirmek için kendisinden araç kiralamasını istemeleri üzerine her iki mağdura karşı işlenen suçlarda kullanılan aracı kiralayıp sanıklara verdiği, sanıkların araçla daha sonra ne yaptıklarından haberinin olmadığı,

mağdur ...'den çalınan bir kısım eşyaları diğer sanıklardan satın aldığına dair beyanları, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün ifadelerindeki suçta kullanılan aracı, sanık ...'den gezmek için kiralamasını istemeleri üzerine sanık ...'in aracı kiralayıp kendilerine verdiği ve mağdur ...'den çaldıkları bir kısım eşyaları sanık ...'e sattıklarına dair beyanları ile sanık ...'ın soruşturma aşamasında savcı huzurunda alınan savunmasında sanık ...'in malların çalıntı olduğunu bildiğine dair beyanı, mağdur ...'e ait çalınan jeneratör ve takım çantasının, sanık ...'in iş yerinde yapılan aramada ele geçmesi,

dosyaya eklenen yakın suç tarihli bir başka mağdurun yine bağ evinden gerçekleştirilen hırsızlık suçuna ilişkin Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/213 esas sayılı dosyasındaki sanıkların savunmalarını içeren duruşma tutanakları ve ifade tutanaklarındaki hırsızlık suçuna sanık ...'in kiraladığı bir başka araç ile olay yerine gelerek iştirak ettiğine dair anlatımları da nazara alındığında,

temyize konu olaylar yönünden sanık ...'in olay yerlerine diğer sanıklarla giderek atılı suçlara doğrudan fail olarak iştirak ettiğine dair yeterli delil bulunmamakla birlikte tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in diğer sanıklarla önceden anlaşarak mağdurlar ... ve ...'e karşı işlenen suçlarda kullanılan aracı kiralayıp diğer sanıklara verdiği, mağdur ...'e karşı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, mağdur ...'nin bağ evinden çalınan bir kısım eşyaların ise sanıklar arasındaki anlaşmaya uygun olarak sanık ...'e getirilerek deposuna koyulduğu,

15/02/2014 tarihinde sanık ...'in deposunda yapılan aramada da suç eşyalarının ele geçirildiği ve böylece sanık ...'un diğer sanıkların mağdurlar ... ve ...'e karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarına, 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi uyarınca yardım etme suretiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un her iki mağdura karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından yardım eden sıfatıyla mahkumiyeti yerine sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibarla mağdur ...'e karşı hırsızlık,

konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından beraatine ve mağdur ...'e karşı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 15/02/2014 tarihli yakalama tutanağı ve dosya kapsamına göre sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün bir başka suç nedeniyle yakalandıklarında temyize konu olaylarla ilgili olarak da ikrara dönük anlatımda bulunarak çaldıkları malzemeleri sanık ...'a sattıklarını söylemeleri üzerine sanık ...'un iş yerinde yapılan aramada, mağdur ...'e ait bir kısım eşyanın bulunarak henüz müracaatı bulunmayan mağdur ...'e soruşturma aşamasında iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle mağdur ...'den sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak,

sonucuna göre sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,