Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1268 K.2019/3441

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin 11/10/2010 günü aracını, babasının evinin önüne park ederek il dışına çıktığını, 16/10/2010 tarihinde gece saat 01:00 sıralarında döndüğünde yedek anahtarının alınması suretiyle aracının çalındığını anladığını beyan etmesi ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,