Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1297 K.2019/6562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkumiyeti yerine adli sicil kaydında yer alan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2009 tarih, 2008/378 Esas,

2009/165 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 142/1-a ve 143. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2009 tarih, 2008/378 Esas, 2009/165 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 142/1-a ve 143. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına,