Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/133 K.2017/1851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 21.01.2014 tarihli 2013/31634 Esas - 2014/1184 Karar sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulunun 14.12.2016 gün ve 2016/999 E. - 2016/1996 K. sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suça konu evde ikamet ettiği süre içerisinde kurulu güce göre 8,73 kw ortalama enerji tüketimi olması gerekirken 1,04 kw enerji tüketimi olduğu, tutanak tarihinden sonra ise ortalama tüketiminin 2,17 kw olduğunun, suç tarihinden önce kullanılan elektrik miktarının bariz şekilde normal kullanımdan az olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa atılı suçun sabit olduğu nazara alınarak;

bozma kararımızda belirtildiği üzere, 02/07/2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu,

kurumca hesap olunan 544,67 TL katılan kurumun zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,