Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/157 K.2018/14646

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/41 E., 2012/361 K. sayılı ve 10.05.2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.06.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 05.01.2014 tarihinde tehdit suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 27.05.2014 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca tehdit suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın 28.10.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/41 E., 2012/361 K. sayılı ve 10.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Zonguldak 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2014/254 E., 2014/363 K. sayılı ilamındaki 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunun 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının ve Zonguldak (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2017 tarihli ve 2014/254 E., 2014/363 K. sayılı ek kararıyla uzlaşma sağlanıp düşme kararı verildiğinden bu ilam sebebiyle hükmün açıklanması koşullarının oluşmayacağı;

ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarihli ve 2014/261 E., 2015/20 K. sayılı ilamına konu TCK'nın 109/1. maddesi uyarınca verilmiş 3 yıl 1 ay 15 gün ve aynı Kanun'un 103/1-a maddesi uyarınca verilmiş 16 yıl 8 ay hapis cezalarını içeren ilamı da bulunduğundan hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;