KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/1744 E., 2019/3769 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
244 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.
Şikayetçinin yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde bilinen adresi olan “... Mahallesi ...
Sokak 7b/49 ...” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; gerekçeli kararın sanığın "... Mahallesi ...
Caddesi ...Sokak No:24 D:8" ... adresine tebliğe çıkarıldığı, iade edilmesi üzerine yine aynı MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; şikayetçi ...’ın bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresine, cezaevinde olmaması halinde soruşturmada verdiği bilinen en son adresine, adreste tebligat yapılmaması halinde de MERNİS adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/1744, K. 2019/3769, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama