Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/183 K.2017/2560

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen 01/07/2009 tarihli mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/02/2013 tarih, 2012/17103 E. ve 2013/3612 sayılı kararı ile bozulduğu, mahkeme tarafından 04/02/2014 tarihinde bozma kararına direnilmesi suretiyle yeniden bozulan kararla aynı yönde mahkumiyet kararı verildiği, bu aşamadan sonra,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, 14/12/2016 tarihli, 2016/1376 E. ve 2016/2073 K. sayılı kararıyla, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesindeki düzenlemeye istinaden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca yapılan incelemede, mahkemenin 04/02/2014 tarihli kararında bozma kararına direnilmesi suretiyle yeniden mahkumiyet kararı verildiği belirtilmesine rağmen direnme kararında,

daha önce Dairemiz denetiminden geçmemiş bulunan yeni gerekçeler gösterildiği ve gösterilen gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;