Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1837 K.2019/3976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın sanığa kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanığın berber dükkanına gelip tıraş olan müştekinin vestiyerde asılı bulunan mantosunun cebindeki cüzdanından 4300,00 TL'yi çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken,

aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ve suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.